Żagwin – odmiany, uprawa i zastosowanie w ogrodzie

Najważniejsze informacje

Żagwin (Aubrieta cultorum) to niska bylina kobiercowa, która od lat cieszy się niesłabnącą popularnością wśród miłośników ogrodów skalnych, murków oporowych i dekoracyjnych obwódek rabat. Ta wdzięczna roślina potrafi zamienić nawet najbardziej niepozorne zakątki ogrodu w wiosenne morze kolorów.

• Żagwin ogrodowy to wieloletnia bylina częściowo zimozielona, która kwitnie niezwykle obficie od kwietnia do maja, a przy odpowiednim cięciu często powtarza kwitnienie latem.
• Roślina wymaga słonecznego stanowiska i przepuszczalnej gleby – absolutnie nie toleruje zalewania ani ciężkich, gliniastych podłoży.
• Rozmnażanie żagwinu jest proste – najlepiej sprawdza się podział kęp i sadzonki pędowe, natomiast wysiew nasion nie zawsze gwarantuje powtórzenie cech odmiany macierzystej.
• Żagwin doskonale komponuje się z innymi roślinami skalnymi, trawami ozdobnymi i niskimi krzewami, tworząc wielowarstwowe, efektowne nasadzenia.
• W sklepie internetowym Zielona Para na galeriaroslin.pl można wygodnie kupić sadzonki żagwinu oraz rośliny towarzyszące do skalniakowych kompozycji, z gwarancją jakości i bezpiecznej dostawy.

Żagwin – pochodzenie, charakterystyka i najważniejsze cechy

Żagwin to klasyczna roślina skalna o bogatej historii ogrodniczej. Jej naturalne siedliska znajdują się na suchych, skalistych zboczach regionu śródziemnomorskiego, Bałkanów, Kaukazu oraz Azji Mniejszej. To właśnie te surowe warunki ukształtowały charakterystyczną odporność i niskie wymagania tej byliny, czyniąc ją idealną kandydatką do polskich skalników.

Klasyfikacja botaniczna:

• Rodzina: kapustowate (Brassicaceae) – żagwin należy do rodziny kapustowatych, co może zaskakiwać, biorąc pod uwagę jego dekoracyjny charakter
• Rodzaj: Aubrieta
• Najczęściej uprawiany mieszaniec: Aubrieta × cultorum (aubrieta cultorum), powstały z krzyżowania gatunku A. deltoidea z innymi przedstawicielami rodzaju
• Nazwa polska: żagwin, rzadziej obrecja

Historia uprawy:

Żagwin został wprowadzony do europejskich ogrodów w XIX wieku jako roślina dekoracyjna przeznaczona głównie do ogrodów skalnych i obsadzania ogrodowych murków oporowych. Nazwa rodzaju upamiętnia Claude’a Aubrieta, francuskiego malarza botanicznego z przełomu XVII i XVIII wieku.

Charakterystyka pokroju:

Liście żagwinu:

Liście są drobne, szarozielone i lekko ząbkowane na brzegach. Pokrywa je delikatny, aksamitny meszek utworzony przez gwiazdkowate włoski. Roślina zachowuje liście przez zimę (jest częściowo zimozielona), co zapewnia estetyczny wygląd przez cały rok. Niektóre odmiany wyróżniają się pstrymi liśćmi z kremowym lub żółtym obrzeżeniem.

Kwiaty:

Kwiat żagwinu jest czteropłatkowy, o średnicy około 1–1,5 cm. Kwiaty zebrane są gęsto na wierzchołkach pędów, tworząc tak obfite kobierce barw, że często nie widać pod nimi liści. Paleta kolorystyczna obejmuje odcienie fioletu, purpury, różu, czerwieni, bieli i odcienie niebieskawe. Dostępne są również odmiany o kwiatach półpełnych oraz z kwiatami dużymi.

Termin kwitnienia:

Główne kwitnienie żagwinu przypada na przełomie kwietnia i maja. Żagwin kwitnie wtedy wyjątkowo obficie, zamieniając skalniaki i murki w wodospady kolorów. Przy odpowiednim cięciu po przekwitnięciu roślina często powtarza słabsze kwitnienie latem, w lipcu lub sierpniu.

Walory użytkowe:

• Roślina miododajna, przyciągająca pszczoły i motyle
• Dobrze znosi warunki miejskie
• Nadaje się do ogrodów przydomowych i działek rekreacyjnych
• Idealna do tworzenia kompozycji z innymi roślinami

Żagwin świetnie uzupełnia aranżacje z krzewami i pnączami – więcej o roślinach liściastych, drzewach i krzewach do ogrodu znajdziesz w naszym dedykowanym przewodniku.

Odmiany żagwinu ogrodowego polecane do polskich ogrodów

Na rynku ogrodniczym dostępne są dziesiątki odmian żagwinu, które różnią się intensywnością barwy kwiatów, terminem kwitnienia, siłą wzrostu i wyglądem liści. Wybór odpowiedniej odmiany pozwala precyzyjnie dopasować roślinę do planowanej kompozycji i osobistych preferencji.

Popularne odmiany żagwinu ogrodowego:

Odmiany mieszane:

Dla osób początkujących lub tych, którym zależy głównie na efekcie barwnego dywanu, polecane są mieszanki kolorystyczne („mix kolorów”). Takie zestawy zawierają sadzonki w różnych odcieniach różu, fioletu i bieli, tworząc naturalnie wyglądające przejścia kolorystyczne.

Wskazówka praktyczna:

Warto pamiętać, że intensywność wybarwienia kwiatów może się różnić w zależności od stanowiska. W pełnym słońcu kolory są zazwyczaj bardziej nasycone, podczas gdy w półcieniu mogą być nieco bledsze. Większość odmian sprawdza się również w uprawie w pojemnikach na tarasie lub balkonie.

Przy wyborze odmian warto skorzystać z naszego praktycznego przewodnika po bylinach ogrodowych, który pomoże dopasować żagwin do innych roślin w kompozycji.

Stanowisko i gleba dla żagwinu – gdzie posadzić, aby obficie kwitł?

Pochodzenie żagwinu z górzystych, suchych terenów śródziemnomorskich determinuje jego wymagania uprawowe. Ta bylina najlepiej rośnie na słonecznych, suchych, a nawet kamienistych stanowiskach, gdzie wiele innych roślin ma problemy z przetrwaniem.

Wymagania świetlne:

• Optymalne stanowisko: pełne słońce (minimum 6 godzin bezpośredniego nasłonecznienia dziennie)
• Tolerancja półcienia: możliwa, ale kosztem mniejszej obfitości kwitnienia
• Uwaga: roślina jest wrażliwa na palące, południowe słońce w najgorętsze dni lata, które może powodować zasychanie liści

Wymagania glebowe:

Czego unikać:

• Ciężkich, zlewających się gleb gliniastych – konieczne jest ich rozluźnienie żwirem, piaskiem i kompostem przed posadzeniem
• Miejsc, gdzie woda stoi po deszczu – żagwin absolutnie nie toleruje zalania
• Osłoniętych stanowisk bez dostępu światła

Przykłady aranżacji:

Żagwin sprawdza się doskonale na murkach, skarpach, w szczelinach między kamieniami i w ogrodach żwirowych, gdzie może swobodnie przewieszać się malowniczymi kaskadami. Jego pędy elastyczne i płożące naturalnie oplatają kamienie, tworząc miękkie przejścia między twardą strukturą murku a roślinną częścią ogrodu.

Kompozycje z trawami i iglakamii:

Żagwin pięknie kontrastuje z trawami ozdobnymi o pionowym pokroju i delikatnej fakturze liści. Sprawdź nasz przewodnik po trawach ozdobnych, aby dobrać gatunki tworzące ciekawy kontrast tekstur.

Niskie iglaki stanowią doskonałe tło dla kobiercowych nasadzeń żagwinu. W naszym przewodniku po roślinach iglastych znajdziesz propozycje odmian karłowatych, które idealnie komponują się z bylinami skalnymi.

Sadzenie żagwinu – terminy, rozstawa i praktyczne wskazówki

Sukces w uprawie żagwinu zaczyna się w momencie sadzenia. Właściwy termin, odpowiednia rozstawa i staranne przygotowanie podłoża to fundamenty, które decydują o przyszłym wzroście i obfitości kwitnienia.

Optymalne terminy sadzenia sadzonek:

• Wczesna wiosna: marzec–kwiecień, po rozmarznięciu gleby, gdy minie ryzyko silnych przymrozków
• Jesień: wrzesień–październik, co pozwala roślinie zakorzenić się przed zimą
• Unikaj sadzenia w okresie upałów oraz gdy gleba jest zamarznięta lub mocno przesiąknięta wodą

Zalecana rozstawa:

Przygotowanie dołka:

1. Spulchnij glebę na głębokość 15–20 cm
2. W ciężkim podłożu dodaj warstwę drenażu (żwir, drobne kamienie) o grubości 5–7 cm
3. Wymieszaj rodzimą ziemię z piaskiem i niewielką ilością kompostu
4. Unikaj nadmiernego nawożenia – zbyt żyzne podłoże szkodzi żagwinowi

Sadzenie na murkach i w szczelinach:

• Delikatnie umieść sadzonkę w szczelinie między kamieniami
• Upewnij się, że korzenie mają kontakt z podłożem
• Wypełnij przestrzeń wokół korzeni mieszanką ziemi z piaskiem
• Sprawdź, czy woda może swobodnie odpływać

Podlewanie po posadzeniu:

Po posadzeniu lekko podlej rośliny, ale nie pozostawiaj „kałuży” wokół nich. Młode korzenie są wrażliwe na nadmiar wilgoci i mogą łatwo zagnić. W pierwszych tygodniach kontroluj wilgotność podłoża i podlewaj tylko wtedy, gdy gleba wyschnie.

Zasady przygotowania stanowiska i poprawy przepuszczalnej gleby są uniwersalne dla wielu bylin – analogiczne wskazówki znajdziesz w naszym poradniku o przygotowaniu stanowiska pod róże, który można z powodzeniem adaptować do sadzenia żagwinu.

Uprawa i pielęgnacja żagwinu – podlewanie, nawożenie, cięcie

Uprawa żagwin ogrodowy nie wymaga szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych – to jedna z mniej wymagających bylin skalnych. Jednak aby utrzymać gęsty kobierzec i cieszyć się obfitym kwitnieniem przez wiele lat, warto stosować kilka prostych zasad.

Zasady podlewania:

• Po posadzeniu: regularne, lekkie podlewanie przez pierwsze 2–3 tygodnie
• Rośliny ustabilizowane: oszczędne podlewanie, raczej rzadkie i umiarkowane niż częste i obfite
• Lato: w upalne dni podlewaj rano lub wieczorem, unikając zraszania liści
• Kluczowa zasada: żagwin lepiej znosi okresową suszę niż stanie w wodzie

Nawożenie:

Cięcie po kwitnieniu (przycinanie):

Przycinać żagwin należy tuż po wiosennym kwitnieniu (maj–czerwiec). Skróć pędy o około 1/3 długości, używając ostrych nożyc. Ten zabieg:

• Pobudza roślinę do zagęszczania
• Stymuluje ewentualne powtórne kwitnienie w sierpniu
• Zapobiega ogołacaniu się środka kępy
• Poprawia estetyczny wygląd przez całe lato

Odmładzanie żagwinu:

Co 3–4 lata zalecane jest odmładzanie kęp poprzez częściowy podział i przesadzenie. Najlepszy termin to sierpień lub wczesna jesień. Odrzuć środkowe, zdrewniałe części rośliny i sadź na nowe miejsce młodsze fragmenty z silnymi korzeniami.

Zimowanie:

Żagwin jest mrozoodporny w polskich warunkach (strefy 5–7) i znosi niskie temperatury bez problemu. Jednak w surowych, bezśnieżnych zimach na osłoniętych stanowiskach warto go osłonić gałązkami stroiszu lub iglaków. Unikaj szczelnego okrywania folią lub grubą, wilgotną ściółką – roślina potrzebuje przepływu powietrza.

Więcej o pielęgnacji bylin i ich sadzeniu w kompozycjach znajdziesz w naszym przewodniku po bylinach ogrodowych.

W sklepie Zielona Para dostępne są również nawozy i preparaty ochronne dostosowane do delikatnych bylin skalnych.

Rozmnażanie żagwinu – sadzonki, podział kęp i siew nasion

Rozmnażanie żagwinu jest stosunkowo proste i daje satysfakcjonujące rezultaty. Najpewniej cechy odmianowe zachowuje się przy rozmnażaniu wegetatywnym, natomiast wysiew nasion pozwala uzyskać bardziej zróżnicowany materiał roślinny.

Metody rozmnażania:

Podział kęp

• Termin: sierpień/wczesna jesień lub wczesna wiosna (przed ruszeniem wegetacji)
• Technika: Wykop zdrową, dobrze zagęszczoną kępę i delikatnie podziel ją na mniejsze fragmenty
• Wskazówki: Odrzuć środkowe, zdrewniałe części rośliny. Sadź na nowe miejsce tylko młodsze fragmenty z brzegów kępy, posiadające silne korzenie
• Zaleta: Najpewniejsza metoda zachowania cech odmianowych

Sadzonki pędowe

• Termin: lipiec–wrzesień
• Technika: Wybieraj niekwitnące wierzchołki pędów o długości 5–8 cm
• Przygotowanie: Usuń dolne liście i zanurz podstawę w ukorzeniacz
• Podłoże: Lekkie, piaszczyste, utrzymywane w umiarkowanej wilgotności
• Ukorzenienie: Trwa około 3–4 tygodnie w ciepłym, jasnym miejscu

Wysiew nasion

• Termin: późna zima (luty–marzec) do pojemników
• Temperatura kiełkowania: 18–20°C
• Uwaga: Siewki mogą różnić się intensywnością barwy kwiatów i pokrojem – idealna metoda dla osób lubiących eksperymentować
• Czas do kwitnienia: Rośliny z nasion kwitną zazwyczaj w drugim roku po wysiewie

Ważna uwaga praktyczna:

Siać żagwin z nasion warto, gdy zależy nam na stworzeniu własnych „mieszanek” kolorystycznych lub eksperymentowaniu. Jednak gotowe sadzonki odmianowe kupowane w sklepie Zielona Para gwarantują powtarzalność efektu w ogrodzie i oszczędzają czas potrzebny na ukorzenienie.

Zastosowanie żagwinu w ogrodzie – inspiracje kompozycyjne

Żagwin to mistrz wiosennych efektów wizualnych w ogrodzie. Jego barwne „dywany” i miękkie poduszki spływające z murków tworzą niezapomniane widoki, szczególnie w połączeniu z roślinami cebulowymi i niskimi krzewami kwitnącymi wczesną wiosną.

Najważniejsze zastosowania żagwinu:

• Skalniaki i ogrody żwirowe – naturalne środowisko dla tej byliny
• Murki oporowe i szczeliny między kamieniami – pędy efektownie zwisają, tworząc kaskady
• Obwódki rabat i ścieżek – tworzą wyraziste obwódki oddzielające strefy ogrodu
• Skarpy i pochyłości – doskonale je stabilizują i zdobią
• Pojemniki na balkonach i tarasach – przy zachowaniu zasad dobrego drenażu

Łączenie z innymi roślinami wiosennymi:

Kompozycje z krzewami i bylinami wyższymi:

Żagwin sprawdza się jako pierwszy plan przed wyższymi krzewami liściastymi i bylinami. Więcej inspiracji znajdziesz w naszym artykule o roślinach liściastych do ogrodu. Zimozielone pnącza stanowią doskonałe tło dla wiosennych kobierców żagwinu – sprawdź propozycje w przewodniku po pnączach zimozielonych.

Przykładowa aranżacja wielowarstwowa:

Na brzegu rabacie posadź pas żagwinu w odcieniach różu i fioletu. Za nim umieść trawy ozdobne o delikatnych źdźbłach (inspiracje w przewodniku po trawach ozdobnych), a na trzecim planie niskie iglaki karłowate (propozycje w przewodniku po roślinach iglastych). Taka kompozycja zachowuje atrakcyjność przez cały rok.

Uprawa w pojemnikach:

Żagwin uprawiany na balkonie lub tarasie wymaga:

• Donicy o głębokości minimum 15–20 cm
• Warstwy drenażu na dnie (keramzyt, żwir)
• Podłoża przepuszczalnego z dodatkiem perlitu
• Oszczędnego podlewania

W pojemnikach żagwin pięknie komponuje się z ziołami o podobnych wymaganiach, takimi jak tymianek czy rozmaryn. Więcej o uprawie ziół znajdziesz w praktycznym przewodniku po ziołach.

Żagwin a inne byliny skalne – z czym go porównać i jak łączyć?

Żagwin to tylko jedna z wielu bylin skalniakowych dostępnych dla polskich ogrodników. Zestawienie go z innymi popularnymi gatunkami pozwala lepiej zrozumieć jego miejsce w kompozycji i wykorzystać go optymalnie.

Porównanie z innymi bylinami skalnymi:

Żagwin vs floks szydlasty:

Te dwie byliny często rosną obok siebie w ogrodach skalnych i kwitną w podobnym terminie wiosną. Floks jest nieco wyższy i ma charakterystyczne pięciopłatkowe kwiaty, podczas gdy żagwin tworzy bardziej zwarte poduszki z czteropłatkowymi kwiatami. Żagwin częściej wykorzystywany jest do obsadzania krawędzi murków, gdzie jego pędy mogą swobodnie zwisać, tworząc malownicze kaskady.

Planowanie długiego sezonu dekoracyjnego:

W kompozycjach skalnych warto wykorzystywać różne okresy kwitnienia, aby rabata była efektowna od marca do jesieni. Żagwin stanowi start wiosennej kolorystyki – potem pałeczkę przejmują rozchodniki, goździki i trawy ozdobne.

Wartości ekologiczne kompozycji skalnych:

Dobrze zaprojektowany skalnik z żagwinem i innymi bylinami zapewnia:

• Długi sezon pożytku dla owadów zapylających
• Schronienie dla drobnej fauny ogrodowej
• Poprawę bioróżnorodności w przestrzeni przydomowej
• Naturalny wygląd nawiązujący do górskich siedlisk

Do planowania wielowarstwowych nasadzeń polecamy korzystanie z przewodników tematycznych, których linki znajdziesz w poprzednich sekcjach artykułu.

Żagwin – zakupy online, jakość sadzonek i doradztwo Zielonej Pary

Zielona Para to rodzinna szkółka internetowa oferująca szeroki wybór bylin, w tym sprawdzone odmiany żagwinu. Wszystkie rośliny wysyłane są bezpiecznie na terenie całej Polski, a klienci mogą liczyć na profesjonalne wsparcie przy planowaniu nasadzeń.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze sadzonek online:

• Zdrowy, dobrze rozwinięty system korzeniowy
• Brak oznak chorób i szkodników na liściach
• Wyraźna nazwa odmiany gwarantująca powtarzalność efektu
• Dostosowanie terminu wysyłki do optymalnego okresu sadzenia
• Informacja o wielkości doniczek i stopniu rozwoju rośliny

Standardy Zielonej Pary:

Bezpłatne doradztwo:

Klienci Zielonej Pary mogą skorzystać z bezpłatnego doradztwa mailowego lub telefonicznego przy planowaniu skalniaka lub rabacie z żagwinem oraz innymi bylinami. Zachęcamy do zadawania pytań i przesyłania zdjęć ogrodu – pomożemy dobrać rośliny idealnie dopasowane do Twojej przestrzeni.

Powiązane artykuły na galeriaroslin.pl:

• Rośliny liściaste – drzewa, krzewy i pnącza do ogrodu
• Byliny – praktyczny przewodnik po bylinach ogrodowych
• Trawy ozdobne – jak je wybrać, sadzić i pielęgnować
• Rośliny iglaste – przewodnik po iglakach do ogrodu
• Zioła – praktyczny przewodnik po uprawie i zastosowaniu
• Pnącza zimozielone – całoroczna osłona ogrodu
• Przygotowanie stanowiska pod róże

Newsletter:

Subskrybenci newslettera Zielonej Pary otrzymują informacje o przedsprzedażach sadzonek, promocjach sezonowych i nowych wpisach na blogu. To doskonały sposób na zaplanowanie zakupów żagwinu i innych produkty skalniakowe z wyprzedzeniem.

FAQ – najczęściej zadawane pytania o żagwin

Poniżej zebraliśmy najczęstsze pytania klientów Zielonej Pary dotyczące żagwinu, które nie zostały wprost omówione w artykule głównym.

Czy żagwin nadaje się do uprawy w mieście, na małym, nasłonecznionym balkonie?

Żagwin doskonale sprawdza się na miejskich balkonach, pod warunkiem zapewnienia mu odpowiednich warunków. Najważniejsza jest donica o głębokości minimum 15–20 cm z otworami drenażowymi i warstwą keramzytu lub żwiru na dnie. Podłoże powinno być lekkie i przepuszczalne, najlepiej z dodatkiem perlitu lub piasku. Na balkonie pełnym słońcu żagwin będzie kwitł obficie, ale w najgorętsze dni może wymagać lekkiego podlewania. Pamiętaj o oszczędnym nawadnianiu – lepiej podlewać rzadziej, ale dokładniej, niż codziennie powierzchownie. Żagwin dobrze znosi warunki miejskie, w tym zanieczyszczenie powietrza i suchsze powietrze typowe dla miast.

Jak długo żagwin utrzymuje dekoracyjność, jeśli wiosną przegapię moment cięcia po kwitnieniu?

Brak cięcia po kwitnieniu nie jest katastrofą, ale wpływa na wygląd rośliny przez resztę sezonu. Pędy z uschłymi kwiatami wyglądają nieestetycznie, a roślina traci zwartą formę i może zacząć „rozsypywać się” na boki. Co ważniejsze, bez cięcia żagwin rzadziej powtarza kwitnienie latem. Jeśli przegapisz optymalny termin (maj–czerwiec), nadal możesz przyciąć roślinę później – nawet w lipcu. Efekt będzie słabszy, ale roślina i tak skorzysta na odmłodzeniu. W kolejnym sezonie staraj się przycinać zaraz po przekwitnięciu, gdy kwiaty zaczynają więdnąć, ale liście są jeszcze zielone i soczyste.

Czy żagwin można uprawiać w pobliżu roślin wymagających częstego podlewania, np. hortensji?

To nie jest dobre połączenie. Żagwin pochodzi z suchych, skalistych siedlisk i najlepiej rośnie w miejscach umiarkowanie wilgotnych do suchych. Hortensje natomiast wymagają regularnego podlewania i wilgotniejszego podłoża. Sadzenie żagwinu w pobliżu roślin lubiących wodę naraża go na problemy z nadmiarem wilgoci, co może prowadzić do gnicia korzeni i chorób grzybowych. Lepszymi partnerami dla żagwinu są rośliny o podobnych wymaganiach: rozchodniki, macierzanka, lawenda, goździki czy trawy ozdobne preferujące suche stanowiska. W ogrodzie warto grupować rośliny według ich potrzeb wodnych – ułatwia to pielęgnację i zapewnia zdrowszy wzrost wszystkim gatunkom.

Co zrobić, gdy środek kępy zaczyna się ogołacać i drewnieć?

Ogołacanie środka kępy to naturalny proces starzenia się żagwinu, który pojawia się zazwyczaj po 3–4 latach uprawy. Rozwiązaniem jest odmładzanie żagwinu przez podział i przesadzenie. Wykop całą kępę najlepiej jesienią (wrzesień) lub wczesną wiosną, przed ruszeniem wegetacji. Odrzuć środkową, zdrewniałą część rośliny – nie ma sensu jej sadzić. Z brzegów kępy oddziel młodsze fragmenty z silnymi, białymi korzeniami i posadź je na nowe miejsce lub z powrotem w to samo, ale ze świeżą ziemią. Po przesadzeniu podlej lekko i przez kilka tygodni kontroluj wilgotność. Młode fragmenty szybko się ukorzeniają i w następnym sezonie tworzą zwarte, gęste poduszki.

Jak zabezpieczyć żagwin w bezśnieżne zimy na wietrznych, otwartych stanowiskach?

Żagwin jest mrozoodporny i bez problemu przetrwa polskie zimy, ale bezśnieżne okresy połączone z mroźnym wiatrem i silnym słońcem mogą uszkadzać jego pędy. Na otwartych, wietrznych stanowiskach warto zabezpieczyć rośliny lekkim okryciem z gałązkami stroiszu lub iglaków. Taka osłona zapewnia cyrkulację powietrza i chroni przed wysuszającym działaniem wiatru i zimowego słońca. Unikaj okrywania żagwinu szczelną folią, agrowłókniną ułożoną bezpośrednio na roślinie lub grubą, wilgotną ściółką – mogą one sprzyjać rozwojowi chorób grzybowych. Najlepszą ochroną jest jednak śnieg, który stanowi naturalną izolację termiczną. Jeśli to możliwe, wybieraj dla żagwinu stanowiska częściowo osłonięte od północnych i wschodnich wiatrów – przy murku, na zacisznej skarpie lub w sąsiedztwie drzew iglastych.