Autor: Wiktor Dąbrówka, ogrodnik od dziecka, współzałożyciel galeriaroslin.pl · Opublikowano: · Zaktualizowano: · 17 min czytania
Laurowiśnia to jeden z najpopularniejszych krzewów zimozielonych w polskich ogrodach, ceniony za gęste ulistnienie, szybki wzrost i całoroczną dekoracyjność. Zanim przejdziemy do szczegółów uprawy, poznaj kluczowe fakty, które pomogą Ci zdecydować, czy ta piękna roślina sprawdzi się w Twoim ogrodzie.
Polecany wpisLaurowiśnia Novita – idealna roślina do ogrodu i na żywopłotCzytaj poradnik →
Laurowiśnia to zimozielony krzew, który w ostatnich latach zdobył ogromną popularność w polskich ogrodach. Jej sukces wynika z połączenia efektownego wyglądu, niskich wymagań pielęgnacyjnych i zdolności do tworzenia zwartych, zielonych ścian przez cały rok.
Najczęściej uprawianym gatunkiem jest laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus), znana również jako śliwa wawrzynolistna. Pochodzi z rejonu Bałkanów, Kaukazu i Azji Mniejszej, gdzie rośnie naturalnie w lasach nadczarnomorskich. W swoim naturalnym środowisku może osiągać imponujące rozmiary, jednak w polskich warunkach klimatycznych zwykle dorasta do 2-3 metrów wysokości.
Laurowiśnia charakteryzuje się zwartym pokrojem – tworzy gęsty, rozłożysty krzew lub małe drzewo. Jej liście zachwycają intensywnym odcieniem ciemnej zieleni. Są duże (do 20 cm długości), eliptyczne, skórzaste i ciemnozielone z wierzchu, nieco jaśniejsze od spodu. Błyszczące liście mogą przypominać jadalny wawrzyn używany do przyprawiania potraw, jednak to zupełnie inny gatunek – liście laurowe z kuchni pochodzą od wawrzynu szlachetnego (Laurus nobilis).
Laurowiśnia kwitnie od końca kwietnia do maja, tworząc białe, pachnące kwiaty zebrane w wzniesione, cylindryczne kwiatostany o długości 7-12 cm. W polskim klimacie rzadko zawiązuje owoce, ale gdy warunki sprzyjają, tworzą się czarne, błyszczące pestkowce dojrzewające latem.
Uwaga: Zarówno owoce, jak i liście laurowiśni są trujące. Zawierają glikozydy cyjanogenne, które po spożyciu mogą powodować poważne objawy zatrucia. Rodzice i właściciele zwierząt powinni zachować szczególną ostrożność.
Laurowiśnia doskonale sprawdza się w warunkach miejskich dzięki wysokiej odporności na zanieczyszczenia powietrza. Tę cechę doceniają szczególnie mieszkańcy miast szukający roślin zimozielonych do swoich ogrodów i tarasów. Podobnie jak inne rośliny liściaste do ogrodu, laurowiśnia pełni funkcję całorocznej zasłony i naturalnej bariery.
W praktyce ogrodniczej, gdy mówimy „laurowiśnia”, niemal zawsze chodzi o gatunek laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus). Możesz spotkać się z różnymi nazwami potocznymi:
| Nazwa | Pochodzenie nazwy |
|---|---|
| Śliwa wawrzynolistna | Od kształtu liści przypominających wawrzyn |
| Wiśnia laurowa | Od przynależności do rodzaju Prunus (śliwy, wiśnie) |
| Laurowiśnia wschodnia | Od regionu pochodzenia |
| Wawrzynośliwa | Od podobieństwa liści do laurowych |
Wszystkie te nazwy dotyczą tego samego zimozielonego krzewu ogrodowego.
W porównaniu z innymi gatunkami wykorzystywanymi na ekrany i żywopłoty, laurowiśnia zajmuje szczególne miejsce. Łączy cechy krzewu liściastego (szerokie, dekoracyjne liście) z funkcją typową dla żywopłotów iglastych (całoroczna osłona). Jeśli rozważasz alternatywy, warto zapoznać się z przewodnikiem po iglakach do ogrodu, aby porównać różne opcje.
Kalendarz pielęgnacji laurowiśni
Przed zimą, przy dodatniej temperaturze, obficie podlej rośliny – to najlepsza ochrona przed suszą fizjologiczną.
🌿 Rośliny z tego poradnika:
Karta – laurowiśnia wschodnia
| Cecha | Wartość |
|---|---|
| Nazwa łacińska | Prunus laurocerasus |
| Rodzina | różowate (Rosaceae) |
| Liście | zimozielone, skórzaste, błyszczące |
| Kwitnienie | IV–V |
| Stanowisko | półcień, osłonięte od wiatru |
| Gleba | żyzna, przepuszczalna, pH 6,5–7,5 |
| Uwaga | liście i owoce trujące |
Wybór odpowiedniej odmiany laurowiśni ma kluczowe znaczenie dla sukcesu uprawy. Odmiany różnią się mrozoodpornością, tempem wzrostu i docelową wysokością, dlatego warto dopasować je do konkretnych warunków i oczekiwań.
Ta odmiana wyróżnia się szybkim wzrostem – nawet 30-40 cm rocznie w sprzyjających warunkach. Tworzy wyprostowany, kolumnowy pokrój i osiąga wysokość 2-3 metrów. Charakteryzuje się dobrą mrozoodpornością, co czyni ją jedną z bezpieczniejszych opcji dla polskich ogrodów. Idealna na wysokie żywopłoty wymagające szybkiego efektu.
Odmiana o większych, szerszych liściach niż gatunek typowy. Liście są mocno dekoracyjne, ciemnozielone, o intensywnym połysku. Rośnie szybko, ale wymaga dość osłoniętego stanowiska. Doskonale sprawdza się w reprezentacyjnych, szerszych żywopłotach, gdzie zależy nam na efekcie wizualnym.
Laurowiśnia Novita to jedna z najczęściej polecanych odmian w naszym kraju. Łączy szybki wzrost z dobrą mrozoodpornością i ciemnymi, lśniącymi liśćmi. Sadzonka laurowiśni tej odmiany sprawdza się w większości ogrodów przy domach jednorodzinnych – zarówno na żywopłoty, jak i jako soliter.
Laurowiśnia Otto Luyken to kompaktowa, niska odmiana osiągająca około 1 metra wysokości. Nadaje się na:
Istnieją również odmiany o ciekawym ubarwieniu liści, np. ‘Marbled White’ z białymi plamami na liściach. Sprawdzają się jako solitery przyciągające wzrok lub w donicach na tarasie.
W Galerii Roślin w Brudzicach pomożemy dobrać odmianę do warunków w Twoim ogrodzie – podobnie jak w przypadku bylin ogrodowych i traw ozdobnych.
Laurowiśnia to wszechstronna roślina, która wpisuje się w różne style ogrodowe:
| Styl ogrodu | Zastosowanie laurowiśni |
|---|---|
| Nowoczesny | Proste, geometryczne żywopłoty jako zielone ściany |
| Klasyczny | Regularne szpalery, formowane kształty |
| Naturalistyczny | Luźne grupy krzewów w tle rabat bylinowych |
| Miejski | Osłony balkonów, zielone ekrany na tarasach |
Laurowiśnia stanowi doskonałe tło dla kwitnących bylin, róż i dekoracyjnych traw. Jeśli planujesz kompozycję z różami, koniecznie zapoznaj się z poradnikiem jak przygotować ziemię i stanowisko pod krzewy róż.
Dzięki gęstemu ulistnieniu laurowiśnia świetnie maskuje techniczne strefy ogrodu – śmietnik, kompostownik czy siatkowe ogrodzenie – tworząc „zieloną ścianę” przez cały rok.
Laurowiśnie i krzewy zimozielone
Odmiany laurowiśni i inne zimozielone krzewy na żywopłot. Przesuń w bok →
Prawidłowy dobór stanowiska i gleby przesądza o zdrowiu roślin, tempie wzrostu i odporności na mróz. Laurowiśnia ma określone preferencje, których warto przestrzegać.
Laurowiśnia najlepiej rośnie w:
W zacienionym miejscu roślina rozwija się prawidłowo, choć może nieco wolniej przyrastać. Unikaj sadzenia na południowej ścianie w pełnym słońcu bez możliwości regularnego podlewania – w takich warunkach liście mogą się przypalać latem i suszyć zimą.
Laurowiśnia preferuje:
Praktyczne wskazówki dotyczące przygotowania gleby:
| Problem | Rozwiązanie |
|---|---|
| Ciężka, gliniasta gleba | Wykonaj drenaż, domieszaj żwiru i kompostu |
| Lekka, piaszczysta gleba | Wprowadź dużo materii organicznej (kompost, obornik) |
| Gleba kwaśna | Dodaj wapno ogrodnicze lub dolomit |
| Uboga gleba | Wzbogać ziemią ogrodową z kompostem |
Nadmiar wody prowadzi do gnicia korzeni, a zbyt sucha gleba – do zasychania liści. Cel: równomiernie lekko wilgotne podłoże przez cały rok.
Przy planowaniu większej kompozycji z udziałem laurowiśni warto sięgnąć po poradniki o roślinach liściastych do ogrodu oraz pnączach zimozielonych.
Laurowiśnia dobrze znosi zanieczyszczenia powietrza i może być sadzona:
Krzew nie lubi natomiast silnych, zimnych wiatrów – szczególnie zimą. Najlepsze stanowiska to te osłonięte:
Ciekawostka: nasadzenia na wystawie północno-zachodniej lub północno-wschodniej często dają lepsze efekty zimowania niż te w pełnym południowym słońcu, gdzie rośliny intensywniej transpirują przy zamarzniętej glebie.
Sadzenie laurowiśni jest proste, ale warto trzymać się sprawdzonej procedury. Prawidłowo posadzona roślina szybko się przyjmie, będzie odporna na choroby i osiągnie pełnię urody w krótkim czasie.
Laurowiśnia na Twój żywopłot
Planujesz zielony żywopłot z laurowiśni? Przyjedź do Galerii Roślin w Brudzicach – pomożemy dobrać odmianę do stanowiska i doradzimy bezpłatnie.
ul. Podgórna 9, 97-565 Brudzice (k. Radomska i Bełchatowa)
tel. 793 037 145
Optymalne terminy sadzenia laurowiśni:
| Termin | Zalety | Uwagi |
|---|---|---|
| Wczesną wiosną (marzec-kwiecień) | Roślina ma cały sezon na ukorzenienie | Idealne dla większości odmian |
| Jesienią (wrzesień-październik) | Chłodniejsza pogoda, wilgotna gleba | Unikaj późnego sadzenia przed mrozami |
Rośliny w pojemnikach można sadzić od marca do listopada, pod warunkiem zapewnienia regularnego podlewania w okresie letnim.
Unikaj sadzenia:
Dla zwartego żywopłotu stosuj następujące rozstawy:
| Odmiana | Rozstaw | Liczba roślin/mb |
|---|---|---|
| Szybkorosnące (‘Caucasica’, ‘Novita’) | 60-80 cm | 3-4 |
| Bardzo szybkorosnące (‘Rotundifolia’) | 80-100 cm | 2-3 |
| Niskie (‘Otto Luyken’) | 40-60 cm | 4-5 |
Po posadzeniu:
Przy wyborze sadzonki najważniejsza jest jakość. Wybierając rośliny, szukaj:
Cechy dobrej sadzonki:
Przy dobrze dobranym stanowisku pielęgnacja laurowiśni nie jest skomplikowana. Wymaga jednak regularności – zaniedbany krzew szybko traci urodę i staje się podatny na choroby.
Prawidłowe nawadnianie to klucz do zdrowej laurowiśni:
| Wiek rośliny | Częstotliwość podlewania | Ilość wody |
|---|---|---|
| Pierwszy sezon | 2-3 razy w tygodniu | 10-15 l/roślinę |
| Drugi sezon | 1-2 razy w tygodniu | 10-15 l/roślinę |
| Rośliny ustalone | W czasie suszy | Obficie do nasycenia gleby |
Ważne zasady:
Podlewanie przed zimą ogranicza ryzyko suszy fizjologicznej – jednej z głównych przyczyn uszkodzeń laurowiśni w polskich warunkach.
Harmonogram nawożenia laurowiśni:
| Termin | Rodzaj nawozu | Uwagi |
|---|---|---|
| Wczesną wiosną (marzec-kwiecień) | Nawóz wieloskładnikowy dla roślin zimozielonych | Podstawowe zasilenie |
| Maj-czerwiec | Lekkie dokarmianie | Powtórzone zasilenie |
| Po połowie lipca | STOP nawożeniu azotowemu | Unikać młodych przyrostów przed zimą |
Kompost jest bezpiecznym, naturalnym nawozem poprawiającym strukturę gleby. Warto go stosować zarówno wiosną, jak i jesienią – podobnie jak przy innych roślinach ozdobnych opisywanych w przewodniku po bylinach.
Ściółkowanie (kora, zrębki, żwir dekoracyjny) dodatkowo:
Laurowiśnia bardzo dobrze znosi przycinanie i dzięki temu jest idealna do formowanych żywopłotów. Cały krzew można dowolnie formować, nadając mu pożądany kształt.
Terminy cięcia:
| Rodzaj cięcia | Termin | Cel |
|---|---|---|
| Główne cięcie formujące | Kwiecień-maj | Nadanie kształtu |
| Korekta | Sierpień-wrzesień | Utrzymanie formy |
| Cięcie sanitarne | Wczesna wiosna | Usunięcie przemarzniętych pędów |
Technika cięcia żywopłotu:
Rozmnażanie laurowiśni w ogrodzie przydomowym najczęściej odbywa się przez sadzonki półzdrewniałe. To jedna z najskuteczniejszych metod, bo pozwala zachować dokładne cechy odmiany matecznej. Rozmnażanie z nasion jest rzadziej stosowane i czasochłonne – wymaga cierpliwości liczonej w miesiącach, a wynik nie zawsze jest przewidywalny.
Dlaczego sadzonki są lepszym wyborem? Sadzonki gwarantują szybkie efekty i identyczne cechy roślin – ten sam pokrój, tempo wzrostu i mrozoodporność co roślina mateczna. Rozmnażanie laurowiśni można przeprowadzić przez sadzonki lub nasiona, ale to właśnie sadzonki dają pewność efektu.
Najlepszy czas na pobranie sadzonek to sierpień–wrzesień, kiedy pędy zeszłoroczne rozpoczęły lignifikację (drewnienie). Sadzonki laurowiśni najlepiej pobierać w sierpniu–wrześniu, choć w praktyce można je też zbierać wczesną wiosną z pędów zeszłorocznych.
Cały proces wygląda następująco:
Ukorzenianie trwa zwykle od kilku tygodni do 3 miesięcy, w zależności od odmiany i warunków. Na pędach powinny pojawić się nowe liście – to sygnał, że korzenie się rozwijają.
Alternatywną metodą jest siew nasion – zbiera się dojrzałe owoce jesienią, oczyszcza nasiona z miąższu i poddaje stratyfikacji w chłodzie (3–5°C) przez co najmniej kilka miesięcy. Siew przeprowadza się wczesną wiosną. Problem polega na tym, że rośliny z nasion mogą różnić się od egzemplarza matecznego – zmienne mogą być pokrój, tempo wzrostu i mrozoodporność.
Orientacyjny harmonogram: z własnych sadzonek ukorzenionych w sierpniu–wrześniu, młode rośliny można wysadzić na miejsce stałe zazwyczaj po jednym sezonie uprawy w pojemniku (wiosna następnego roku), gdy osiągną wysokość ok. 20–40 cm.
Przeczytaj też
Więcej poradników o laurowiśni. Przesuń w bok →
Laurowiśnia nie musi rosnąć tylko w gruncie jako żywopłot. To wszechstronna roślina, która doskonale sprawdza się również w donicach, jako soliter czy element złożonych kompozycji.
Gęsta, zimozielona ściana z laurowiśni zapewnia:
Na rynku dostępne są również gotowe panele z laurowiśni – rozwiązanie pozwalające uzyskać efekt „w kilka godzin”. Pamiętaj jednak, że wymagają dobrego przygotowania gleby i regularnego nawadniania w pierwszych sezonach.
Laurowiśnia w pojemniku to eleganckie rozwiązanie na taras, balkon czy reprezentacyjne wejście. Wymaga jednak odpowiedniego podejścia:
| Element | Wymaganie |
|---|---|
| Doniczka | Duża, mrozoodporna, z odpływem wody |
| Podłoże | Żyzne, przepuszczalne, lekko zasadowe |
| Podlewanie | Regularne, nie dopuścić do przesuszenia |
| Nawożenie | Co 2-3 tygodnie w sezonie |
| Zimowanie | Chłodne, jasne pomieszczenie lub solidne zabezpieczenie |
Laurowiśnia stanowi idealne tło dla:
Przy tarasie laurowiśnia może tworzyć zielone tło dla donic z ziołami i roślinami balkonowymi.
Dla miłośników ogrodów naturalistycznych laurowiśnia stanowi doskonały element strukturalny, zapewniający całoroczne zazielenienie kompozycji.
Laurowiśnia szczepiona na pniu to eleganckie „drzewko” z kulistą koroną. Doskonale pasuje do:
Formy na pniu wymagają regularnego cięcia, aby utrzymać kształt kuli lub parasola. W donicy potrzebują szczególnej ochrony zimą – osłonięcia korzeni i pnia oraz częstszego podlewania latem.
Nawet gatunki uznawane za „mrozoodporne” mogą cierpieć zimą w polskich warunkach. Szczególnie niebezpieczne są mroźne, wietrzne zimy bez okrywy śnieżnej oraz gwałtowne wahania temperatury.
Susza fizjologiczna to zjawisko, którego wiele osób nie zna. Polega na tym, że roślina przy nasłonecznieniu zimą transpiruje (paruje wodę przez liście), ale zamarznięta gleba uniemożliwia pobór wody przez korzenie.
Skutki suszy fizjologicznej:
Jak zapobiegać:
Młode laurowiśnie (1-3-letnie) wymagają okrywania na zimę. Stosuj:
| Materiał | Zastosowanie | Zalety |
|---|---|---|
| Agrowłóknina zimowa | Okrycie całej korony | Przepuszcza światło i powietrze |
| Juta | Owijanie korony | Naturalna, estetyczna |
| Ściółka (kora, liście, igliwie) | Wokół podstawy, 10-20 cm | Chroni korzenie |
| Kompost | Pod ściółkę | Dodatkowa ochrona i odżywienie |
Starsze, dobrze ukorzenione egzemplarze w osłoniętych miejscach zwykle nie wymagają pełnego okrycia, ale warto je obserwować podczas wyjątkowo ostrych zim.
Rośliny w pojemnikach są bardziej narażone na ujemne temperatury i przemarzanie korzeni niż te rosnące w gruncie. Cienkie ścianki donicy nie chronią przed niskimi temperaturami.
Opcje zimowania:
Opcja 1: Przeniesienie do pomieszczenia
Opcja 2: Zimowanie na zewnątrz
Przy odpowiedniej pielęgnacji laurowiśnia jest stosunkowo zdrowym krzewem. Problemy pojawiają się przy nadmiernej wilgoci, słabej cyrkulacji powietrza lub osłabieniu rośliny przez stres.
Mączniak prawdziwy
Dziurkowatość liści
To najbardziej rozpoznawalna choroba laurowiśni. Dziurkowatość liści wywołuje grzyb Clasterosporium carpophilum – patogen, który atakuje szczególnie przy wilgotnej pogodzie wiosną i na początku lata.
Objawy:
Metody ograniczania choroby:
| Szkodnik | Objawy | Zwalczanie |
|---|---|---|
| Mszyce | Lepka spadź na liściach, zdeformowane młode pędy | Mydło potasowe, oleje roślinne |
| Tarczniki | Małe „tarczki” na pędach i liściach | Olej parafinowy, preparaty owadobójcze |
| Miseczniki | Brązowe wypukłości na pędach | Mechaniczne usuwanie, opryski |
| Gąsienice | Wygryzione fragmenty liści | Preparaty na bazie Bacillus thuringiensis |
Zapobieganie jest skuteczniejsze niż leczenie:
Przed sięgnięciem po chemię warto wypróbować łagodniejsze środki: mydło potasowe, oleje roślinne, preparaty na bazie naturalnych wyciągów.
| Błąd | Konsekwencje | Jak uniknąć |
|---|---|---|
| Zbyt mokra gleba, zastoje wodne | Gnicie korzeni, choroby grzybowe | Zapewnij drenaż |
| Całkowite przesuszenie | Zasychanie liści, osłabienie | Regularne podlewanie, ściółkowanie |
| Pełne słońce na południowej ścianie | Przypalenia, susza fizjologiczna | Wybierz półcieniste stanowisko |
| Brak zabezpieczenia młodych roślin na zimę | Przemarzanie pędów | Okrywanie agrowłókniną |
| Nawożenie azotem późnym latem | Młode pędy nie zdążą zdrewnieć przed zimą | Zakończ nawożenie w lipcu |
Rośliny do kompozycji z laurowiśnią
Trawy, byliny i iglaki na tło z laurowiśni. Przesuń w bok →
Laurowiśnia jest rośliną trującą – zarówno jej liście, jak i czarne owoce zawierają glikozydy cyjanogenne. Spożycie może powodować nudności, wymioty i problemy oddechowe. W ogrodzie z małymi dziećmi, które mogą próbować atrakcyjnie wyglądających owoców, zalecamy sadzenie laurowiśni w miejscach mniej dostępnych (np. jako tylny żywopłot) i edukację domowników o zagrożeniu.
Tempo wzrostu laurowiśni w polskim klimacie wynosi zazwyczaj 20-40 cm rocznie. W sprzyjających warunkach (żyzna gleba, regularne podlewanie, osłonięte stanowisko) szybkorosnące odmiany jak ‘Caucasica’ czy ‘Novita’ mogą przyrastać nawet 50-60 cm rocznie. Tempo zależy od odmiany, jakości gleby, nawożenia i wilgotności.
Laurowiśnia to krzew zimozielony i zachowuje liście przez cały rok. Po wyjątkowo trudnej zimie może jednak częściowo zrzucić zaschnięte liście – to naturalna reakcja na stres. Wiosną roślina wypuści nowe pędy z młodymi liśćmi i szybko odzyska atrakcyjny wygląd.
Technicznie jest to możliwe – laurowiśnię można łączyć z iglakami, pnączami zimozielonymi czy nawet trawami ozdobnymi. Dla równomiernego, eleganckiego wyglądu zwykle zalecamy jednak jednolity żywopłot z jednej odmiany. Mieszane kompozycje sprawdzają się lepiej w ogrodach naturalistycznych niż formalnych.
Większość odmian dobrze rośnie w słońcu i półcieniu. Na bardzo suchych, piaszczystych glebach laurowiśnia wymaga regularnego nawadniania – bez niego liście mogą podsychać na brzegach, a wzrost wyraźnie zwalnia. Na silnie nasłonecznionych, wietrznych stanowiskach ważna jest ściółka i podlewanie w upały. W miejscach ekstremalnie suchych warto rozważyć założenie nawadniania kropelkowego lub wybór innych gatunków roślin na żywopłot.
Sadzonki z pojemnika mają nienaruszoną bryłę korzeniową i można je sadzić przez większą część sezonu wegetacyjnego (od marca do listopada). Korzenie nie są narażone na przesuszenie, a roślina szybciej się adaptuje.
Sadzonki z odkrytym korzeniem są tańsze, ale bardziej wrażliwe – mają ściśle określony termin sadzenia (wczesną wiosną lub późną jesienią, w okresie spoczynku) i wymagają natychmiastowego posadzenia po zakupie. Dla początkujących ogrodników bezpieczniejszym wyborem są sadzonki w donicach, które łatwiej się przyjmują i dają mniejsze pole do popełnienia błędów.
Laurowiśnia to inwestycja na lata – gęsty, zimozielony żywopłot, który z każdym sezonem wygląda lepiej. Kluczem do sukcesu są dobrze dobrane sadzonki, właściwy termin sadzenia i konsekwentna pielęgnacja w pierwszych latach. Wybierz odmianę dopasowaną do swojego ogrodu, zaplanuj sadzenie na najbliższy sezon i pozwól laurowiśni zrobić to, co robi najlepiej – tworzyć naturalną, żywą ścianę zieleni.
Lekki lub umiarkowany cień jest dla laurowiśni korzystny. Problem pojawia się jednak pod silnie korzeniącymi się drzewami (świerki, brzozy, klony), gdzie laurowiśnia będzie cierpieć z powodu konkurencji o wodę i składniki pokarmowe. W takim przypadku zapewnij dodatkowe podlewanie i ściółkowanie lub rozważ wybór mniej wymagających cieniolubnych krzewów.
Laurowiśnia i rośliny do kompozycji
Wiktor Dąbrówka – Ogrodnik od dziecka i współzałożyciel galeriaroslin.pl – Galerii Roślin w Brudzicach. Na co dzień w rodzinnej szkółce koło Radomska i Bełchatowa doradza przy doborze roślin i projektach ogrodów. Propagator ogrodnictwa w luźnej formie – prosto, praktycznie i bez zbędnej teorii. Poznaj nas →
Polecany wpisIlex – najlepsze porady dotyczące uprawy i pielęgnacji ostrokrzewówCzytaj poradnik →
